این مدت نتونستم ترانه بنویسم

نه انگیزه ای برای زندگی کردن دارم نه ترانه نوشتن

چند روز پیش یه اس ام اس برام اومد

حس کردم تا حدی می تونه حرف دل منو بگه

فقط اومدم تا اونو بنویسم

همین

شاید آن روز که سهراب نوشت:

((تا شقایق هست زندگی باید کرد...))

خبری از دل پر درد گل یاس نداشت

باید اینجور نوشت:

هر گلی هم باشی

چه شقایق چه گل پیچک و یاس...

"زندگی اجبار است"

مثل همیشه میرم که این بار اگه عمری باقی بود برگردم

منتظر شنیدن حرفای دلتون هستم

فعلا تا بعد...

...